Bilgisizlikten çorak ve çatlayan topraklara bir yudum sudur öğretmen…
Mevlana’nın, Yunus’un sevgi bahçelerinden inciler;Itri’nin bestelerinden Veysel’den güller deren hisler…
Karlı ovalardan yemyeşil vadilere yürüyen;dağ yamaçlarında açan kardelen çiçeklerinin umut ışığıdır…
Geleceğin alın çizgisi,suda göz halkalarıdır,fırtına öncesi…Bir fırtına ki hemen ardından güneş doğar.
Sevginin bilginin güneşi,bulutsuz masmavi dünyalara sıcacık bir bahar kokusu yayar.
Büyük düşünceleri,hedefleri ve küçücük yürekleri kıpır kıpır çarpan çalı kuşlarının konduğu
duygu bahçeleri
sarraf inceliğince işleyen;Eflatun’un Allah’a en yakın olarak değerlendirdiği yüce sanatçı;
Fatih’in ordularının hız ve kuvvet aldığı güçtür öğretmen…
Kendine özgü zorlukların yanında güzellikleri sayılamacak kadar
çok olan bir kutsal görevin adıdır öğretmenlik.