Halk şairi (D. 1873, Suskap köyü / Posof / Kars – Ö. 18 Aralık 1956, Eskişehir). Asıl adı Yusuf Kökten olup, Şekeroğulları’ndan Abdullah Efendi’nin oğludur. “Saf ve temiz su” anlamındaki Zülâli mahlasını kendisine Âşık Feryâdi verdi. İlköğrenimini Suskap Köyü Medresesi’nde yaptı. Âşık edebiyatı ve ozanlık geleneği yolunda güçlü âşıkların deyişlerini okuyup ezberleyerek ilerledi. Ayrıca saz ve söz dersleri aldı. Daha on altı yaşında iken, Âşık Abbas’la birlikte yöreyi dolaşarak çalıp söylemeye başladı. Tanınmaya başlaması ise on sekiz yaşına girdiği 1891 yılında Yahudi Âşık İzharî ve Âşık Şenlik’le yaptığı karşılaşmalardan sonradır. Yaşadığı yörenin Ruslar tarafından işgal edilmesi üzerine, 1894’te Livana (Artvin) ve Ardanuç göçmenleriyle Sinop’a gitti. Kısa bir süre sonra Bursa’ya, oradan da İstanbul’a geçti. İstanbul’da medresede okuyan ağabeyinin yanında Arapça dersleri almaya başladı. Arkasından Bursa Ziraat Mektebi’ne girerek 1896-98 yılları arasında orada öğrenim gördü ise de, hastalanması nedeniyle öğrenimini bitiremeden Posof’a döndü. Batum’un Hula ve Posof’un iptidai okullarında, daha sonra Azerbaycan’ın Bakü ve Şeki şehirlerinde Türk Millî Okullarında öğretmenlik yaptı. Gerek Kars’ta, gerekse Bakü ve Şeki’deki milliyetçilik hareketlerinden dolayı Rusların takibine uğradı.