Yeni bir yurt bulup yerleşme özlemi içinde Orta Asya'dan yola çıkan Türk Boyları, Türk olmanın bilinci ve coşkusu içinde. İslamiyet'in "eşrefi mahlukat" olarak insanoğluna sağladığı engin hoşgörü müjdesiyle sınırsız bir gönül yolu üzerinde dört nala at koştururken "Piri Türkistan" olarak adlandırılan Ahmet Yesevi'den himmet ve nasip alarak Anadolu'ya ulaştılar.

Mevlana, Mesnevisinde, Anadolu'da yaşayan insanların sanattan, şiirden zevk aldıklarını gördüğü için duygu ve düşüncelerini şiir halinde dile getirdiğini söyler. Bu düşünce, bu gerçek, onüçüncü yüzyılda Anadolu'nun bir Türk yurdu olarak belirlenmesinin sınırsız mutluluğuyla bizi başbaşa bırakıyor.

Tarihi dönemler boyunca Ozan'a, Kam'a, Baksı'ya ilgi gösteren, onlara kutsal bir gönül eğiticisi olarak hayranlık ve sempati duyan Türk boylarının, Ahmet Yesevi'nin manevi eğitimiyle yeni bir aşama göstererek, Anadolu'da yaşayan insanlara gönül diliyle yaklaşımını Mevlana Celaleddin, tövbe etmenin. Tanrı'nın huzurunda nadim olmanın, Hakka bağlanmanın bir gerekçesi, bir özverisi olarak hepimizin bildiği "gel, yine gel, yine gel" çağrısıyla duyurur. Tanrı katında tövbe yolunun kapalı olmadığını, insanın tekmil zamanlar boyunca kurtuluşunun müjde çiçeklerini bir bir anlatır. Nasıl anlatır, nice anlatır, neyle anlatır? Olduğu gibi yalınca, aşikar ve güzel bir gündem içinde güzel sanatların insanoğlunu etkileyen üç dalıyla, şiirle, müzikle, sema ve semahla yani ilahi bir raksla anlatır.