Doğu ve Batı toplumları arasında gerek yaşam biçimi, gerekse dünyayı algılayış bakımından büyük farklar olduğu bilinir. Buna rağmen, daha yakından bakıldığında, gerek Doğu toplumlarının, gerekse Batı toplumlarının benzer değerleri benimsedikleri ve yücelttikleri görülmektedir. Toplumların yaşama biçimlerinde saklı olan kültürel değerleri, yaşamın her alanını içerisine alan edebî eserlerde görmek mümkündür. Bu nedenle bu çalışmada, 16. yüzyıl Klâsik Türk şairi Güvâhî’nin Pend-nâme adlı eserindeki bir hikâyet1 ile batının 17. yüzyıldaki temsilcilerinden Jean de La Fontaine’nin Masallar’ında yer alan aynı konulu hikâyenin anlatım tarzları mukayese edilerek, işleyiş farkları tartışılacak, farklılığı yapan şahsî çizgi ve tavır, örneklerle dikkatlere sunulacaktır. Ayrıca bu çalışma ile La Fontaine Masalları’nı başarılı bir şekilde Türkçeye aktaran Sabahattin Eyüboğlu’nun çevirmen ön sözündeki; “Divan şiiri zaten masal anlatmaya elverişli değildi. Masalların sahici Türkçeliği bir yana, yalan içinde gerçekliği, din, devlet dışındalığı, bir de beyitlerin kısa soluklarına sığmazlığı onları edebiyat dışı bırakıyordu…”2 tespitinin Klâsik Türk şiiri için ne oranda geçerli olduğu hususu da açıklığa kavuşacaktır.