Bir şehir iklimi, coğrafi şartları, ticareti ve ekonomisi gibi özellikleriyle bir kimlik edinebilir. Fakat şehri asıl kimlik sahibi yapan özellikler tarih ve kültür açısından taşıdığı değer ve önemde aranmalıdır. Zira şehrin ruhu tarihinde ve kültüründe kendini gösterir. Bir şehrin bu anlamdaki zenginliklerinin başında ise yetiştirdiği ve hatıralarını taşıdığı “büyük insanlar” gelir. Kadim bir kent olan Eskişehir, bu anlamda Bursa, Konya, İstanbul gibi şehirlerimiz arasında çok özel bir yerde durur. Zira Eskişehir’in tarihinde, çok önemli misyonlar edinmiş olan isimler mevcuttur. Bu şehirde hâlâ evrensel sevgi ve kardeşliğin Yunus Emre’nin mısralarında yükselen coşkulu sesini duyabilmek, Nasreddin Hoca’nın mütebessim çehresiyle anlattığı lâtifelere gülebilmek, mümkün. Türbesi Bilecik’te olsa bile Edebali de kadim bir devletin manevi mimarı olarak burada kendisine atfedilen makamıyla bu şehre hâlâ ruh üflemektedir. Yine İslâm kültürü içerisinde Hacı Bektaş, Hacı Bayram, Şeyh Şahabbetin ile birlikte adı anılan Şeyh Şücaeddin Veli de bu şehrin başka bir zenginliği olarak hafızalardadır.