“Sanat kavramanın tinsel bir beceri değil zekânın işleyişi olduğunu ilk kez Poe açık biçimde ifade etmiş ve bu düşünce Baudelaire, sembolizm ve Paul Valery’ye kadar uzanmıştır. Poe’nun en iyi düzyazılarını fantastik öykülerinde aramak gerekir; bu türe daha önceki örneklerinde görülmemiş bir ciddiyet ve öngörü katmıştır. Bir eleştirmen, Poe’yu Alman romantiklerine öykünmekle suçlamış, o da bu suçlamaya şu karşılığı vermiştir: ‘Dehşet Almanya’ya özgü değil, ruha özgüdür.’ Poe’nun kaderi için de aynı şey söylenebilir.