Osmanlı Devleti’nin XVI. yüzyılda yetiştirdiği önemli âlimlerden biri olan İmam Birgivî (ö. 981/1573), Osmanlı toplumunda farklı düşüncelerin ve dinî görüşlerin ortaya çıktığı, bunun neticesinde toplumsal düzeyde birtakım sosyal bölünmelerin ve gruplaşmaların yaşandığı bir dönemde yaşamıştır. Böylesi bir ortamda yaşamış olan Birgivî, dinî ve ahlakî açıdan yozlaşmaya maruz kaldığını düşündüğü Müslüman toplumu ıslah etmeye çalışmıştır. Bu çerçevede Kur’ân ve Sünnet’e uymayan inanç ve davranışları bid‘at olarak değerlendirmiş, Müslümanları bunlardan kaçınmaya ve dinî konularda sadece Kur’ân ve Sünnet’e uygun olan Ehl-i Sünnet yolunu takip etmeye davet etmiştir. Bu amaçla dine, devlete ve topluma karşı zararlı gördüğü her anlayışı eleştirmiştir. Birgivî’nin eleştirileri daha ziyade bid‘atlara ve yozlaşmış tarikatlara yönelik olmuştur. Eserlerinde bunlara karşı sergilediği sert tutumu, mezhebî kimliği hakkında farklı görüşlerin ileri sürülmesine neden olmuştur. Nitekim hakkında yapılan bazı araştırmalarda, Birgivî’nin din anlayışının İbn Teymiyye tarafından şekillendirildiği, dolayısıyla Selefiyye’nin bir temsilcisi olduğu iddia edilirken, bazı araştırmalarda ise bu iddianın aksine Hanefî-Mâtürîdî olduğu ileri sürülmüştür. Bu tebliğde, hakkında ileri sürülen bu iddialar çerçevesinde Birgivî’nin İslam düşüncesindeki konumu ve mezhebî kimliğinin tespiti amaçlanmaktadır.