Ninem bayramın birinci gününden tutturdu:
-İlla beni bayram yerine götür, diye.
-Aslan nineciğim, pamuk nineciğim, sen büyüksen, bayramın birinci günü evde oturmalısın, konu komşu elini öpmeye gelecekler, dedim.
-Olur, dedi ama gönülsüz...
Çocuk gibi olmuştu son zamanlarda nineciğim. Örneğin, küçücük bir kumaş parçası için benim kızla atışıyor, O benim diyor, vermiyordu.